Waarom en hoe vraag je hulp aan je gidsen, engelen, God of de Bron?

Of waar jij je ook maar mee verbonden voelt.

Dit is mijn kijk. Niet als de waarheid, maar hoe ik het voel en ervaar.

Een van de mooiste uitspraken die ik ooit heb gehoord, is dat we allemaal werkloze engelen om ons heen hebben.

Voor mij omschrijft dat prachtig hoeveel ondersteuning er beschikbaar is. Ik voel me verbonden met mijn gidsen, engelen en een intelligentie die zoveel verder reikt dan wat wij met ons hoofd kunnen begrijpen.

Maar hoe werkt die ondersteuning eigenlijk? En waarom zouden we toestemming geven of om hulp vragen?

Onze eigen levenslijn

Wanneer we hier op aarde komen, ervaren we een stukje afgescheidenheid. We vormen ons als individu, maken keuzes en bewandelen onze eigen levenslijn.

Daarin zijn ons lot, ontmoetingen en ogenschijnlijke toevalligheden met elkaar verweven.

Soms komen er mensen op ons pad die precies op het juiste moment iets in beweging zetten. Of ontstaan er mogelijkheden die we zelf nooit hadden kunnen bedenken.

Dat noemen we ook wel synchroniciteit.

Voor mij laat dat iets zien van de intelligentie van energie. Dat er zoveel meer mogelijk is dan wat wij vanuit ons eigen denken kunnen overzien.

Maar wacht God of de Bron dan op onze toestemming?

Nee, zo zie ik dat dan weer niet.

Die intelligentie is er altijd al. Alleen laten we zelf niet altijd toe wat er beschikbaar is.

Vanuit onze overlevingsstand willen we vaak alles met ons hoofd oplossen. Daar zit ook een stukje angst en wantrouwen onder.

We denken te weten wat de juiste weg is. We zoeken naar oplossingen, proberen grip te houden en willen begrijpen hoe alles moet verlopen.

Maar daarmee maken we het energieveld soms juist compacter.

We vormen omwegen of zien niet wat er eigenlijk al voor ons klaarligt. Niet omdat die mogelijkheden er niet zijn, maar omdat we vanuit ons hoofd soms zo beperkt kijken.

Terwijl de intelligentie van energie zoveel rijker is dan ons eigen denken.

Die puzzel kan op een veel mooiere en intelligentere manier in elkaar vallen dan wij zelf hadden kunnen bedenken.

Van wantrouwen naar vertrouwen

En daar zit voor mij de kracht van vertrouwen, toestemming geven en hulp vragen.

Niet omdat God of de Bron onze toestemming nodig heeft, maar omdat wij daarmee bewust de verbinding openen.

Wanneer we vanuit angst proberen alles zelf te sturen, blijft ons hoofd vaak zoeken naar de oplossing die het al kent.

Maar wanneer we durven zakken in vertrouwen, kan het veld zich verruimen.

Alsof we het licht groter zetten en meer van die ondersteuning naar ons toe laten komen.

Het gaat dus niet om de regie uit handen geven. We blijven zelf keuzes maken en ons eigen pad bewandelen.

Alleen hoeven we niet alles vanuit ons hoofd te bedenken of op te lossen.

We mogen ook vertrouwen op de intelligentie die om ons heen beschikbaar is.

Hoe geef je toestemming of vraag je hulp?

Dat hoeft helemaal niet ingewikkeld te zijn.

Je kunt het hardop uitspreken of gewoon in gedachten. Het gaat er vooral om dat je bewust aangeeft waar je je voor wilt openen.

Bijvoorbeeld:

'Ik geef toestemming aan mijn gidsen, God of de Bron om mij te ondersteunen en de weg te wijzen.'

Of heel eenvoudig:

'Ik heb hulp nodig. Help mij om mijn weg weer te vinden.'

Je hoeft daar geen bijzondere woorden voor te gebruiken. Maak het eigen. Wat voor jou goed voelt en bij jouw verbinding past.

En daarna?

Dan komt misschien wel het belangrijkste: vertrouwen en loslaten.

Niet meteen weer met je hoofd gaan bedenken hoe die hulp eruit moet zien, wanneer die moet komen of welke oplossing de juiste is.

Want daarmee proberen we opnieuw de controle over te nemen.

Juist wanneer je ruimte maakt, kan er iets ontstaan wat je zelf nog niet had kunnen bedenken.

Een ontmoeting, een inzicht, een onverwachte mogelijkheid of een gebeurtenis die achteraf precies op zijn plek blijkt te vallen.

En nee, dat betekent niet dat alles altijd vanzelf gaat of dat er nooit moeilijke momenten zijn.

Maar het betekent voor mij wel dat we niet alles alleen hoeven te dragen of vanuit ons hoofd hoeven op te lossen.

Vertrouwen hoeft er ook niet ineens volledig te zijn. Het mag groeien door ervaringen, synchroniciteit, bijzondere ontmoetingen en dingen die op hun plek vallen.

En zelfs wanneer je dat vertrouwen nog moeilijk vindt, mag je daar hulp bij vragen.

Toestemming geven of hulp vragen is niet de regie uit handen geven. Het is vanuit vertrouwen ruimte maken voor wat er misschien altijd al voor je beschikbaar was.